SECURITY CULTURE IN THE SECONDARY EDUCATION SYSTEM
Keywords:
security challenges, security culture, educational needs, defenceAbstract
In this paper we will present the thesis that the development of a security culture through education in the secondary education system is one of the possible answers to many contemporary security challenges and threats. Prior to this, we will present the current Basics of the Defence System program, initiated and implemented by the Ministry of Defence of the Republic of Serbia, which has been in use since the 2018 -2019 school year. Believing that with this approach many important problems remain unresolved, we suggest modifying and expending the program from the field of defence to the field of overall security culture, by deeply respecting the educational needs of secondary school students in the context of human security. We will strive to prove that the range of qualified professionals who can be deemed competent for teaching should be expanded, taking into account the characteristics of the educational process which requires not only professional, but also pedagogical knowledge and skills.
References
• Apple, M. (2014). Obrazovanje na „pravom putu“: Tržišta, standardi bog i nejednakost. Beograd: Fabrika knjiga.
• Bauman, Z. (2018). Stranci pred našim vratima. Novi Sad: Mediterran publishing.
• Bebler, A. (2017). Izzivi vojne in miru. Ljubljana: Fakulteta za družbene vede, Založba FDV.
• Bralić, Ž., Katić, Lj., Orlović Lovren, V. (2016). Predviđanje nepredvidivog: Korak ka sigurnoj školi, In: Popović-Ćitić, B., Lipovac, M. (Eds), Bezbednost u obrazovno-vaspitnim ustanovama: Osnovna načela, principi, protokoli, procedure i sredstva. Beograd: Univerzitet u Beogradu Fakultet bezbednosti, 31-52.
• Čomski, N. (2017). O pogrešnom obrazovanju. Beograd: Eduka.
• Despotović, M. (2000). Igra potreba - andragoške varijacije. Beograd: IPA Filozofskog fakulteta u Beogradu, Andragoško društvo Srbije.
• Dulić, D. (Ed.), (2006). Ljudska bezbednost, Zbornik tekstova I. Beograd: Fond za otvoreno društvo.
• Filipović, M. (2013). Škola i društvene nejednakosti. Beograd: Hesperia.
• Freire, P. (2018). Pedagogija obespravljenih. Beograd: Eduka.
• Gevirc, Š., Krib, A. (2012). Razumevanje obrazovanja: Sociološka perspektiva. Beograd: Fabrika knjiga.
• Hadžić, M. (Ed.), (2003). Reforma sektora bezbednosti, Zbornik radova. Beograd: G17 Institut, Centar za civilno-vojne odnose.
• Katić, Lj. (2018). Obrazovanjem do bezbednosti: Profesionalno pripremanje kadrova bezbednosti. Beograd: Univerzitet u Beogradu - Fakultet bezbednosti.
• Kerr, P. (2006). Razvoj dijalektičkog odnosa između državocentrične i ljudskocentrične bezbednosti, In: Dulić, D. (Ed.) Ljudska bezbednost, Zbornik tekstova II. Beograd: Fond za otvoreno društvo.
• Kuhn, T. (2013). Struktura znanstvenih revolucija. Zagreb: Jesenski i Turk.
• Liessmann, K. P. (2009). Teorija neobrazovanosti: Zablude društva znanja. Zagreb: Jesenski i Turk.
• Nussbaum, M. (2010). Not for Profit: Why Democracy Needs the Humanities. Princeton: New York, Princeton University Press.
• Pastuović, N. (1978). Obrazovni ciklus. Zagreb: Andragoški centar.
• Pastuović, N. (1999). Edukologija. Zagreb: Znamen.
• Savićević, D. (1989). Koncepcija obrazovnih potreba u andragogiji. Beograd: Zavod za udžbenike i nastavna sredstva, Institut za pedagoška istraživanja, Katedra za andragogiju Filozofskog fakulteta.
• Sennett, R. (2015). Nestanak javnog čovjeka. Zagreb: Jesenski i Turk.
• Simić, D. (2002). Nauka o bezbednosti: Savremeni pristupi bezbednosti. Beograd: JP Službeni list SRJ.
• Tadić, A. (2019). Na distanci od manipulacije: Emancipatorska komponenta vaspitnog rada nastavnika. Beograd: Institut za pedagogiju i andragogiju Filozofskog fakulteta Univerziteta u Beogradu.
• UNDP. (1994). Human Development Report. Oxford: Oxford University Press, New York-Oxford.
• Zakon o osnovama sistema obrazovanja i vaspitanja. (2017). Službeni glasnik RS, br. 88.
• Žiru, A. (2013). O kritičkoj pedagogiji. Beograd: Eduka.
